Pleefiguur
Sommige mensen hebben altijd pech.
Neem nu Eelco Brinkman. Als minister van Cultuur en Volksgezondheid in de jaren ‘80 regelmatig het doelpunt van protest door ouderen vanwege bezuinigingen op de zorg, protest door kunstenaars wegens te weinig subsidie, etc. Niets kon de man goed doen voor het publiek.
Toen zou Ruud Lubbers afscheid nemen van de politiek, en Brinkman zou de opvolger worden, de gedoodverfde nieuwe minister president van Nederland. Regeren zonder CDA kon toch niet?
Maar de campagne ging niet zo lekker, Brinkman bleek niet zo mediageniek, werd telkens met verontrustend uitpuilende ogen gefotografeerd…en de ouwe billenknijper wilde eigenlijk toch zelf de baas blijven.
Toegegeven, Eelco stond inderdaad vreselijk voor paal stond door de 'energieke' manier waarop hij tijdens promotiepraatjes over het podium huppelde, de zogenaamde 'Brinkman shufle'. Een idee van de campagneleider, die hem een energieke, dynamische uitstraling wou geven. Op zich geen slecht idee, Eelco had het tv-charisma van een parkeerautomaat voor zover ik me kan herinneren. Maar de uitvoering, afijn, als de kijkers (potentiële kiezers) zich bij het zien van de kandidaat afvragen of hij
a. nodig moet plassen
b. op intieme plekken jeuk heeft
c. de avondvierdaagse oefent op het podium
heb je een probleem. Dag Eelco….
Aftocht, vergetelheid en jaren niets meer van gehoord. Af en toe wat nieuws, voorzitter van vage besturen en andere zaken, kwam weer even in beeld toen een rapport uit kwam dat de bouwbedrijven nog steeds fraudeerde, en als voorzitter van de bond van bouwbedrijven mocht hij uitleggen dat ze daar nu echt mee op gingen houden, niets schokkend. Eelco had eindelijk zijn draai gevonden leek het, fijn voor de man, iedereen verdiend plezier en succes in zijn of haar werk tenslotte.
Recentelijk werd hij zelfs genoemd als 'de machtigste man achter de schermen in Nederland' of iets dergelijks. Eelco zat op het juiste spoor. Niet meer de pispaal van subsidie ontvangend zich kunstenaar noemend Nederland, de boeman die pas rollators wilde geven aan mensen boven de 70, mits vergezeld van hun ouders.
Totdat zijn vrouw (licht bekende waterverf schilderes, die in wenskaarten en kalenders doet, en wel eens een columpje voor vrouwenbladen schrijft) gestrikt werd voor spotjes van Activia. Dat product, dat de reclame blokken vervuilt met vrolijke filmpjes vol vrouwen onder elkaar, die bespreken hoe ze van hun verstopte, opgeblazen gevoel af zijn sinds ze het product gebruiken. Compleet met pijltjes die op hun buik worden geprojecteerd om aan te geven hoe hun darmen zijn schoongeveegd door de yoghurtbacteriën.
Sommige mensen hebben altijd pech.
De vrouw van de machtigste man van Nederland zit in een filmpje over yoghurt waar je zo lekker van gaat schijten. Wat was de uitdrukking ook al weer, een plee figuur slaan?
Neem nu Eelco Brinkman. Als minister van Cultuur en Volksgezondheid in de jaren ‘80 regelmatig het doelpunt van protest door ouderen vanwege bezuinigingen op de zorg, protest door kunstenaars wegens te weinig subsidie, etc. Niets kon de man goed doen voor het publiek.
Toen zou Ruud Lubbers afscheid nemen van de politiek, en Brinkman zou de opvolger worden, de gedoodverfde nieuwe minister president van Nederland. Regeren zonder CDA kon toch niet?
Maar de campagne ging niet zo lekker, Brinkman bleek niet zo mediageniek, werd telkens met verontrustend uitpuilende ogen gefotografeerd…en de ouwe billenknijper wilde eigenlijk toch zelf de baas blijven.
Toegegeven, Eelco stond inderdaad vreselijk voor paal stond door de 'energieke' manier waarop hij tijdens promotiepraatjes over het podium huppelde, de zogenaamde 'Brinkman shufle'. Een idee van de campagneleider, die hem een energieke, dynamische uitstraling wou geven. Op zich geen slecht idee, Eelco had het tv-charisma van een parkeerautomaat voor zover ik me kan herinneren. Maar de uitvoering, afijn, als de kijkers (potentiële kiezers) zich bij het zien van de kandidaat afvragen of hij
a. nodig moet plassen
b. op intieme plekken jeuk heeft
c. de avondvierdaagse oefent op het podium
heb je een probleem. Dag Eelco….
Aftocht, vergetelheid en jaren niets meer van gehoord. Af en toe wat nieuws, voorzitter van vage besturen en andere zaken, kwam weer even in beeld toen een rapport uit kwam dat de bouwbedrijven nog steeds fraudeerde, en als voorzitter van de bond van bouwbedrijven mocht hij uitleggen dat ze daar nu echt mee op gingen houden, niets schokkend. Eelco had eindelijk zijn draai gevonden leek het, fijn voor de man, iedereen verdiend plezier en succes in zijn of haar werk tenslotte.
Recentelijk werd hij zelfs genoemd als 'de machtigste man achter de schermen in Nederland' of iets dergelijks. Eelco zat op het juiste spoor. Niet meer de pispaal van subsidie ontvangend zich kunstenaar noemend Nederland, de boeman die pas rollators wilde geven aan mensen boven de 70, mits vergezeld van hun ouders.
Totdat zijn vrouw (licht bekende waterverf schilderes, die in wenskaarten en kalenders doet, en wel eens een columpje voor vrouwenbladen schrijft) gestrikt werd voor spotjes van Activia. Dat product, dat de reclame blokken vervuilt met vrolijke filmpjes vol vrouwen onder elkaar, die bespreken hoe ze van hun verstopte, opgeblazen gevoel af zijn sinds ze het product gebruiken. Compleet met pijltjes die op hun buik worden geprojecteerd om aan te geven hoe hun darmen zijn schoongeveegd door de yoghurtbacteriën.
Sommige mensen hebben altijd pech.
De vrouw van de machtigste man van Nederland zit in een filmpje over yoghurt waar je zo lekker van gaat schijten. Wat was de uitdrukking ook al weer, een plee figuur slaan?
posted by Captain Fabulous at 9:51 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home